W śląskiej tradycji Pszczyny dania z dzika mają swoje korzenie w bogatej historii łowiectwa na tych terenach. Rozległe lasy i bliskość gór Beskidu Śląskiego stwarzały idealne warunki dla rozwoju populacji dzików. Już od wieków polowania były ważnym elementem życia lokalnej społeczności, dostarczając nie tylko pożywienia, ale także surowców.
Dziczyzna/topinambur/jarmuż/podgrzybek. Wykwintne danie wywodzące się z czasów rodu Donnersmarcków, którzy często polowali w lasach pszczyńskich i dziczyzna często gościła na ich stołach.
Posolone filety z kuropatwy wakować razem z rozmarynem i masłem. Gotować w niskiej temperaturze (ok. 30 °C) przez 1,5 godziny. Skórę z piersi kuropatwy wytopić na suchej, gorącej patelni aż do uzyskania chrupkiej konsystencji.
Mięso pokroić w kostkę po czym zalać marynatą sporządzoną z wina czerwonego i wody (pół na pół), rozdrobnionej włoszczyzny i przypraw. Po kilku godzinach odsączyć mięso z zalewy, osuszyć, oprószyć mąką i smażyć na smalcu na rumiany kolor.
Młody dzik oprawiony, dobrze natrzeć przyprawami: sól, pieprz, ziele angielskie, liść laurowy, kolendra, czosnek, jałowiec. Pozostawić około 24-48 godzin w zimnym miejscu. Zamarynowanego dzika piec w piekarniku do miękkości. Kaszę gryczaną gotować z dodatkiem soli. Kapustę kiszoną gotujemy, przyprawiamy według swojego smaku. Można dodać wędzonego boczku lub kiełbasy. Na koniec dodajemy zasmażkę robioną na słoninie.
