Data dodania:  2020-02-26

Wygląd:

Kremowa dość gęsta zupa z widocznymi kawałkami boczku, ziemniaków i zielonego kopru.

Kształt:

Kształt w zależności od naczynia.

Wielkość:

Wielkość zależy od naczynia, w którym jest podawana.

Konsystencja:

Płynna, zawiesista.

Smak i zapach:

Słodki, maślany, delikatny smak o lekko wyczuwalnym czosnku i kminku. Zapach śmietankowy, maślany.

Barwa (zewnętrzna i na przekroju) :

Kolor kremowy.

Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu:

      Chuda Jewa to tradycyjna zupa przygotowywana na Śląsku Cieszyńskim. Jest to polewka na kwaśnym mleku lub maślance podawana z ziemniakami lub chlebem. Wzbogacona jest w przyprawy takie jak czosnek, kminek oraz sól i pieprz, które nadają jej delikatny, a zarazem wyrazisty smak i zapach. „(…) wszelkie zupy nazywano „polywkami”.

     Popularną zupą była „Chuda Jewa” z czosnkiem czy cebulą z pływającymi po wierzchu „szpyrkami” jedzona z ziemniakami” (cyt. Marii Pilch z publikacji „Potrawy Regionalne Wisły i Śląska Cieszyńskiego”). „Dodać należy, że inwencja kulinarna ludności wiejskiej szła w kierunku łączenia mało urozmaiconych produktów oraz w nadawaniu potrawom często określeń ironicznych, jak na przykład Chuda Jewa” (Zofia Szromba-Rysowa, „Pożywienie ludności wiejskiej na Śląsku”, 1978).

      Przepis na ww. zupę opisuje wielu śląskich autorów książek kulinarnych, np. Wera Sztabowa w publikacji „Kuchnia śląska czyli krupnioki, makówki i moczka”, Elżbieta Łabońska w „Śląskiej kucharce doskonałej” czy Hanna Szymanderska w publikacji „Papatacze, bubliczki, moskole… Co się pod tym kryje?”.

Twoja ocena:
Ocena: 5.0 (Oddano 1 głosy)
Wyświetlenia:  625